یکشنبه، 25 آذرماه 1386
سفیر ایران در مکزیک در مصاحبه: ایران جدا خواهان ایجاد اپک گازی است (قسمت دوم)
مصاحبه مایرا مارتینس مدینا از مجله مکزیکی انرژی امروز (Energia hoy) با دکتر قدیری محمد حسن قدیری ابیانه سفیر ایران در مکزیک: ایران جدا خواهان ایجاد اپک گازی است مشاهده قسمت اول: سفیر ایران در مکزیک در مصاحبه: ایران جدا خواهان ایجاد اپک گازی است ------------------------------------------------------------- قسمت دوم صدور اورانیوم سفیر محمد حسن قدیری ابیانه گفت: "ایران غنی ترین ذخایر گاز طبیعی در جهان را ( 974 بیلیون مترمکعب) پس از روسیه داراست و بر اساس تحقیقات انجام شده تا به امروز ما تا 86 سال دیگر ذخایر نفتی خواهیم داشت. سیاست ما توسعه صنعت نفت، گاز و پتروشیمی برای استخراج این ذخایر است. ما همچنین ذخایر اورانیوم در اختیار داریم. ما با هدف بالا بردن عمر ذخایر نفتی خواهان صدور سوخت هسته ایی به کل جهان هستیم." وی تاکید نمود: "برای صدور سوخت هسته ایی منتظر نخواهیم شد تا ذخایر هیدروکربورها باتمام برسند." · این موضوع در سطح جهانی جنجال بزرگی براه می اندازد، چطور می خواهید با این امر روبرو شوید؟ بحرانی که امریکاییها بوجود آورده اند هیچ ربطی به انرژی هسته ایی ندارد. آنها می گویند که ایران در پی تولید سلاحهای هسته ایی است اما خودشان هم خیلی خوب می دانند که دروغ می گویند. هدف اصلی امریکا نفت ایران است. ما کشورهای نفتی هستیم و نفت امریکا رو به اتمام است و به همین دلیل طمع آنها نیز بیشتر شده است. وی افزود: "ما فکر می کنیم که استراتژی ایالات متحده شامل تصاحب ذخایر طبیعی خاورمیانه برای جلوگیری از ایجاد جهان چند قطبی است. و هدف دیگرامریکا به چنگ آوردن نفت امریکای لاتین می باشد." در حالیکه کشور اسلامی ایران در حال بررسی امکان صدور اورانیوم بعنوان استراتژی توسعه و قدرت خویش در عرصه ژئوپلتیک می باشد، بخوبی می دانیم که در مکزیک این استراتژی هر شش سال یکبار با تغییر دستگاه حکومتی دچار تغییر و تحول اساسی می شود. بطور مثال دولت رئیس جمهور کالدرون استفاده از اورانیوم بعنوان منبع اولیه تولید را از برنامه انرژی کشور خارج کرده است. کمیسیون فدرال برق CFE اطلاع داد، در "برنامه کارها و سرمایه های بخش برق 2012 – 2007" که در هفت سال آینده باجرا در می آید، استفاده از پایگاههای برق ذغالی و پس از آن برق هسته ایی مجددا فعال می شود." این در حالی است که دستگاه حکومت پیشین در این سند متعهد شده بود راه اندازی یک نیروگاه جدید هسته ای در مکزیک را برنامه ریزی نماید. در عوض دولت تهران با وجود در اختیار داشتن نفت و گاز از 30 سال پیش برنامه هسته ای مهمی را با کمک روسیه بجلو برده است. در برابر اتهامات امریکا و تردیدهای بخش قابل توجهی از جامعه بین الملل مبنی بر اینکه هدف از بازسازی نیروگاه عظیم بوشهر که آلمانیها آنرا پذیرفته اند، تولید سلاح اتمی است، دولت این کشور اعلام می دارد که برنامه او اهداف غیرنظامی داشته و برای تولید 10% مصرف برق کشور برای سال 2020 می باشد. و همچنین هدف از توسعه این برنامه را صرف نظر کردن از بخش اعظم هیدروکربورها می داند. "سیاست انرژی ما همچنین شامل تولید محصولات نهایی است. سرمایه گذاری هایی برای ایجاد کارخانجات جدید پتروشیمی و پالایشگاه ها انجام داده ایم. در واقع ما در رقابت با کشورهای دیگر برای ساخت این تاسیسات هستیم." "پیش از انقلاب اسلامی قادر نبودیم محصولات پتروشیمی تولید کنیم اما اکنون یکی از صادرکنندگان اصلی این محصولات بشمار می رویم." در مسیری مخالف با رشد صنعت ایران، امسال پترولروس مخیکانوس (شرکت نفتی پمکس. م) در مقایسه با سال 2006، 4.7% تولید نفت خود را کاهش داد و در نتیجه این شرکت نیمه دولتی 2.7% تولید بنزین و 3.7% کاهش در تولید بنزین دیزل داشت و در همین حال تولید مازوت تا 7.1% بطور متوسط پایین آمد. در مکزیک صنعت پتروشیمی نزول قابل توجهی را تجربه می کند. هزینه واردات در هفت سال اخیر 16 میلیارد و 573 میلیون پزو بوده است که رشدی برابر 114% بین سالهای 1999 تا 2006 را نشان می دهد. در حال حاضر، تولیدات شیمیایی و پتروشیمی مکزیک تنها پاسخگوی 66% تقاضای بازار است. فساد اداری و بازگشایی همگام با تحولات جهانی، صنعت نفت ایران نیز تغییر می یابد و یکی از این تغییرات خصوصی سازی این بخش بوده است چرا که "تا 80% این بخش خصوصی سازی می شود." سفیر ایران تاکید کرد: "در این روند بایستی ار فساد اداری پرهیز نمود و با این هدف است که سهام این بخش در بازار بورس بفروش می رسد. در این راستا روشن است که نفت از آن مردم است و بایستی تحت مالکیت مردم باقی بماند." در صحنه خصوصی سازی احتمالی بخش نفت مکزیک، قانونی بودن شرط خوبی محسوب نمی شود. ترانسپارنسیا اینترناسیونال1 در گزارش سال 2007 خود اعلام نمود که نرخ فساد اداری در مکزیک بسیار بالا می باشد. کشور ما در کنار برزیل و پرو مکان 72 را میان 180 کشور مورد بازبینی کسب نموده است. "نفت خصوصی سازی نمی شود و تحت مالکیت دولتی باقی می ماند، سرمایه گذاران می توانند از طریق عملیاتی که دولت مجوز آنرا صادرمی کند، بسود برسند. پالایش، بطور مثال به بخش خصوصی اختصاص دارد اما بخش خصوصی بایستی نفت را به قیمت جهانی آن از دولت بخرند." سفیر ایران ابراز داشت: "انحصار دولتی نبایستی به انحصار بخش خصوصی تبدیل شود بلکه لازم است رقابت در این بخش پویا باشد." · روند خصوصی سازی بخش نفت چه امتیازاتی را برای ایران در بر دارد؟ سود این بخش بایستی صرف توسعه کشور و بر اندازی فقر شود. دولت طی چهار سال آینده بایستی این خصوصی سازی را سامان بخشیده و پس از این دوره زمانی باید در مورد خصوصی سازی بخش های اقتصادی دیگر تصمیم بگیرد. وی توضیح داد که خصوصی سازی کار دولت را کم می کند و این امکان را ایجاد می کند که دولت به کارهای دولتی پرداخته و کارهای عملیاتی را واگذار نماید. وی اضافه نمود: "به این ترتیب سرمایه گذاری افزایش یافته و منابع انسانی بیشتری بکار می افتد." در بخش دولتی ساعات کار راندمان پایین تری نسبت به بخش خصوصی دارد. بخش خصوصی می تواند با سرعت بیشتری تصمیم گیری نماید ولی بایستی از تسلط سرمایه خصوصی بر بخش خصوصی جلوگیری بعمل آورد. به این ترتیب ایران از آمادگی لازم برای حرکت دادن تمامی مهره های خود با هدف سازگاری با بخش انرژی بین المللی برخوردار است: همانطور که حسن قدیری تاکید نمود، "ایران بدلایل گوناگون، منجمله موقعیت جغرافیایی- اقتصادی، جغرافیای سیاسی و جغرافیای استراتژیک، یک قدرت جهانی بشمار می رود. بدیهی است که نفوذ ایران درسراسر دنیای اسلام نیز عامل دیگر این قدرت می باشد." مشاهده اصل مصاحبه: http://www.ghadiri.org/archives/002524.html#more
نوشته شده توسط ghadiri در یکشنبه، 25 آذرماه 1386، 5:02 صبح
نظرخواهی
نظر شما چيست؟